Święta Bożego Narodzenia już za klika dni. W gwarze przygotowań, zakupów i lepienia pierogów warto zatrzymać się na chwilę i zastanowić się skąd wzięły się znane i powszechnie kultywowane zwyczaje typowe dla tego okresu.
Wigilia rozpoczyna święta Bożego Narodzenia- rodzinne, pełne pięknych tradycji i podniosłego nastroju. Wieczór wigilijny jest najbardziej uroczystym i najbardziej wzruszającym wieczorem roku. Całą rodziną zasiadamy przy świątecznie nakrytym stole i celebrujemy nadchodzące święta Bożego Narodzenia. Słowo “wigilia” pochodzi od łacińskiego “vigiliare” i oznacza “nocne czuwanie”.
Dodatkowe nakrycie Jednak zanim wszyscy usiądziemy przy stole, należy oczywiście zadbać o odpowiedni wystrój i nakrycia. Tych ostatnich powinno być o jedno więcej niż liczba gości. Po co dodatkowe miejsce przy świątecznym stole? Symbolizuje ono pamięć o tych, którzy nie mogą spędzić tegorocznych świąt razem z nami. Bywa i tak, że przygotowywane jest z myślą o zmarłym członku rodziny.
Pierwsza gwiazdka Do wieczerzy zasiadamy, gdy pierwsza gwiazda ukarze się na niebie. Podług Pisma Świętego (Ewangelia wg św. Mateusza) to Gwiazda Betlejemska doprowadziła trzech króli (Kacpra, Melchiora i Baltazara) do Betlejem. Na pamiątkę tego wydarzenia dzieci z niecierpliwością wyczekują pierwszej gwiazdki na niebie – symbolizuje ona początek celebrowania świąt Bożego Narodzenia.
Sianko pod obrus Pod śnieżnobiały obrus kładziemy się siano jako symbol miejsca narodzenia Chrystusa. Jest ono symbolem skromności, lecz ma sprowadzić również dobrobyt na domowników. W niektórych rejonach Polski wyciąga się źdźbła siana spod obrusa. Osoba, która wyciągnie proste, najdłuższe źdźbło, będzie miała powodzenie w kolejnym roku.
Dzielenie się opłatkiem Najważniejszym momentem wigilijnej wieczerzy jest dzielenie się opłatkiem. Stanowi on symbol pojednania, zaufania i przyjaźni. Biały kolor opłatka nie jest przypadkowy – to kolor czystości oraz niewinności. Jest to zwyczaj, który dla Polaka ma ogromne znaczenie. Historia naszego rodu na ogół tragiczna – zsyłki na Sybir, wywózki do obozów koncentracyjnych, emigracja, ale zawsze i wszędzie w noc wigilijną zbierali się Polacy, żeby okazać sobie łączność i wzajemną miłość, żeby przełamać się opłatkiem. Dzielnie się opłatkiem rozpoczynał zawsze pan domu, lub w jego zastępstwie najstarszy syn, a potem każdy z obecnych musiał ułamać u drugiego kawałek opłatka i zarazem podać mu swój do ułamania. Gdy się wszyscy tak podzielili składając sobie jednocześnie życzenia i żegnając się krzyżem, można było zasiadać do wieczerzy wigilijnej.
Liczba potraw Liczba dwanaście to tylko jedna z możliwych wersji. Według jednej z tradycji na świątecznym stole powinna znaleźć się nieparzysta liczba potraw, co zaprzeczałoby zwyczajowi, według którego symbolem jest liczba dwanaście.
Aleksander Bruckner w słowniku etymologicznym języka polskiego pisał, że wieczerza chłopska składała się z pięciu lub siedmiu potraw. Bogatsi, a więc przedstawiciele szlachty, przygotowywali na świąteczny stół dziewięć potraw, natomiast arystokraci – jedenaście. Siedem to symbol dni tygodnia, zaś dziewięć oznacza liczbę chórów anielskich. Liczba dwanaście okazała się wyjątkiem od reguły, jednak jej symbolika jest równie ważna – chodzi bowiem o dwunastu apostołów.
Choinka Jedną z najmłodszych tradycji wigilijnych jest strojenie choinki…

więcej w papierowym wydaniu CC

Mil.

fot. shutterstock

Znajdź nas na FB

Reklama
previous arrow
next arrow
Slider
Reklama
previous arrow
next arrow
Slider
Reklama
Slider
Reklama
Slider
Reklama
Slider
Reklama
Slider
Reklama
Slider
Reklama
Slider
Reklama
Slider