W czwartek nocą, 26 lutego 2026 r., o godz. 22.50, zmarł w swoim domu rodzinnym w Przasnyszu, w otoczeniu najbliższych, Krzysztof Turowiecki – poeta, animator kultury, niezrównany autor limeryków. Członek założyciel Związku Literatów na Mazowszu i członek jego Zarządu. Należał też do St. Academia Europaea Sarbieviana w Sarbiewie. Miał 68 lat.
Urodził się 3 sierpnia 1957 r. w Przasnyszu. Jako poeta debiutował w prasie w 1977 r. Od tamtego czasu jego wiersze publikowano w tomikach, almanachach poetyckich, na łamach pism literackich „Nowa Okolica Poetów”, „Poezja Dzisiaj”, „Akcent”, „Ciechanowskie Zeszyty Literackie”. Współpracował z „Gazetą Przasnyską” i „Tygodnikiem Ostrołęckim”, a jako autor limeryków publikował na łamach Polskiej Strony Limerykowej. Jest autorem trzech autorskich zbiorów poezji: „Po żywą wodę” (1982), „Moje miasto” (2005), „Jedną nogą” (2008).
Był jednym z założycieli Naczelnego Organu Wesołej Komitywy Uzurpatorów Rzeczywistości (NOWKUR) w Przasnyszu. Inicjator i współorganizator (wraz z żoną Zofią i członkami NOWKUR) przasnyskich spotkań poetyckich „Stragany z Poezją” w Muzeum Historycznym. Redaktor naczelny witryny internetowej poświęconej sztuce Przasnysza i okolic. Projektodawca i mincerz mennicy przasnyskiej. Projektant monet okolicznościowych: Przaśnik, NOWKUR i Krossik. Współorganizator i jeden z jurorów Ogólnopolskiego Przasnyskiego Maratonu Limerykowego Limeraton.
Inicjator i współorganizator przasnyskich spotkań poetyckich, laureat wielu konkursów. Za swoje limeryki został wyróżniony m.in. w bolesławieckim konkursie limerykowym (2004). W tym samym roku, za wiersz „Moje miasto” zdobył Srebrny Medal w międzynarodowym konkursie poetyckim International Library Of Poetry w USA. W 2007 r., wspólnie ze Stanisławem Radomskim, otrzymał w Przasnyszu Medal Stanisława Ostoja-Kotkowskiego w kategorii „Twórca Uznany”. Z okazji 25-lecia Związku Literatów Polskich w Ciechanowie został uhonorowany Odznaką MKiDN „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2023).
Krzysztof był wspaniałym, wielkiego serca i skromności uczynnym kolegą, zawsze chętnym do pomocy. Prowadził nam literackie strony internetowe ZLM i AES, pomagał naprawiać nasze laptopy. Zawsze pomocny, dowcipny, sypiący jak z rękawa poetyckimi frazami. Był gorącym patriotą oddanym Polsce. Chorował krótko, zaledwie kilka miesięcy, jeszcze w październiku uczestniczył w naszej ostatniej XXX Jesieni Poezji. Nie dał jednak rady chorobie nowotworowej… Cześć Jego pamięci!
Teresa Kaczorowska
Fot. Ze wspomnień imprez i spotkań Związku Literatów na Mazowszu, jeszcze z Krzysztofem
Ostatnie artykuły
